17-09-2012 – Even bijkomen

Heerlijk, zo’n weekend met dagdiensten. Vroeg je bed uit, meestal weinig actie en gelukkig lekker bijtijds thuis.
Het zijn niet de favorieten onder mijn diensten. In het weekend kan je nu eenmaal weinig doen voor je clienten. Instanties zijn dicht, echte problemen worden door verwezen naar maandag en het is weekend.
Clienten zoeken de Dagopvang op, gewoon omdat er weinig te beleven is in de stad als je geen geld hebt.
Gek genoeg was dit weekend best wel zwaar, mentaal gezien. Snelle oplossingen verzinnen, clientenoverleg bijwonen, veel korte gesprekken. Tja … toch wel een druk weekendje.
Dan is zo’n maandag weer heerlijk. Terwijl iedereen zich druk maakt over werk en school, plant ik mezelf op de bank. Even bijkomen…

Advertenties

22-01-2012 – Soms lijken uren dagen

Dit weekend stonden er weer eens twee dagdiensten op het rooster. Nu zijn dat niet mijn favorieten, maar je moet nu eenmaal werken voor de kost. De tijden zijn niet het probleem, 7 uur natuurlijk vroeg, maar je bent ’s avonds gewoon thuis.
Nee, het grootste euvel zijn de diensten zelf. Dagdiensten zijn nu eenmaal van die kabbelende riviertjes. Het stroomt wel, maar vooruit komen… En zeker in het weekend lijkt het wel alsof het water stil staat.
Waarom? Er is weinig te doen, je hebt wel je gesprekken, doet wat kleine dingen, maar voor de rest kan je weinig betekenen voor de aanwezige cliënten. Belangrijke instanties zijn dicht, het weer is slecht, dus echt werken komt er niet van.
Een gemiddelde zaterdag of zomdag bestaat al gauw uit koffie zetten en tosties bakken …
Tijd vliegt dus niet en uren lijken dagen. En toch ben je doodop na acht uur werk. Val je als je eenmaal thuis bent alsnog op de bank in slaap…