08-07-2014 – Het begint te kriebelen

Nog drie nachtdiensten verwijderd van … vakantie! Eigenlijk is dat best wel snel, en is het ook nog gelukt om iets te regelen. Al enige tijd hield mijn vrouw Vakantieveilingen in de gaten. En… het is gelukt. Lees verder 08-07-2014 – Het begint te kriebelen

Advertenties

14-05-2014 – De nacht weer in

Er staan weer een aantal nachtdiensten te wachten, dus dat wordt weer een rare week. En, ik ben een trouw volger van Piet Paulusma, het weer zit me weer ongenadig tegen.
Lees verder 14-05-2014 – De nacht weer in

28-10-2013 – Er doorheen geslapen

Wordt je wakker, uurtje of vier, na de zoveelste nachtdienst en je stad ziet eruit als een klein oorlogsgebied. Het heeft de hele dag gestormd, en ik heb er niets van gemerkt.
Oké, het was winderig vanmorgen, maar dat het hele land in een Code Rood gedompeld zou worden, was niet merkbaar. Het heeft dus goed gewaaid.
Mijn Twitter staat ook vol met allerlei berichten over de storm. Verbaasd zit ik met een half slaperig hoofd te scrollen door de meldingen. Langzaam dringt het tot me door, dat ik de heftigste storm in 25 jaar gewoon gemist heb.
Aan de andere kant, omdat het buiten zijn guur en grauw was, heb ik zeker zo goed geslapen. Straks maar even het Journaal kijken, wat ik gemist heb….

09-09-2012 – Weer in het gareel

De eerste nachtdiensten zitten er weer op. Was wel weer even wennen na drie weken vrijheid, maar er moet brood op de plank komen. Nu vraag ik altijd nachtdiensten na mijn vakantie. Een soort van gewoonte eigenlijk.
Het voordeel van deze diensten is de rust. Oké, je bent wakker als mensen slapen, maar het geeft even de ruimte om rustig alle rapportages door te nemen, even bij te praten en de nodige mails te beantwoorden. Nadelig zijn alleen de mensen, die als het ware drie weken op je hebben zitten wachten. Zo lijkt het wel.
“Hoe was je vakantie?”, is de eerste vraag, meestal gevolgd door een probleem. Die gewoon al door collega’s opgelost had kunnen worden, maar dat is hun ogen niet het geval. Nee … dit probleem moet echt door mij bekeken worden. En dus kijk ik er naar, en vraag of ze dit overdag even bij de dienstdoende collega neer kunnen leggen. Gewoon omdat ik er ’s nachts niets mee kan…
Verder zijn nachtdiensten na je vakantie gewoon de manier om weer in het gareel te komen. Het is even pittig, na drie weken leven zonder onregelmatigheid, maar je komt meteen weer in het juiste ritme.
En dan is de kers op de taart een vrije zondag met tropische temperaturen, zo’n echte nazomerdag. Dan lijkt het minder erg om weer volop aan het werk te moeten.

7-2-2012 – Nachtmutsje

Het is al over elf, ben vrijwel de hele dag opgeweest na mijn laatste nachtdienst. Voor mij heel normaal, ik wil weer snel in het ritme zitten. Donderdag heb ik “kantoortijden”, maar met weinig dagen tussen de diensten is het gewoon belangrijk om het ritme weer te herpakken.
Na het eten even een paar uurtjes gelegen, nog even op de PC een game gedaan en de honden uitgelaten.
Het is nog steeds bar en boos buiten, de thermometer zegt -6°, maar het voelt zeker 10 graadjes kouder. Eigenlijk wilde ik meteen doorlopen naar bed, maar door de kou besloot ik eerst even op te warmen. Een glaasje vieux-cola helpt hier prima bij… een nachtmutsje.

05-01-2012 – Ritme

Het is toch wel een klus om na zo’n vijf dagen weer op je werk te verschijnen. Gelukkig nachtdienst, dus weer een redelijke rustige start. Maar het was weer een hele klus na vijf dagen uitslapen en rustig aan doen weer de moed op te pakken om naar het werk te fietsen.
Maar na een nachtje werken, en niet eens in de gaten hebben dat het land in stormachtige rep en roer is, is het heerlijk om je bed in te kruipen en zo’n acht uur totaal van de wereld te zijn.
En dan komt het ritme probleem. Na bijna een maand niet in de nacht te hebben gewerkt, is het weer even wennen. Tja, ik ben wel wat gewend, maar vanmiddag voelde ik wel even dat het toch wel pittig is. Een collega had altijd moeite met nachtdiensten in de winterperiode. Vanmiddag voelde ik wat ze bedoelde. Bed ingaan met nog een donkere grauwe lucht en wakker worden met hetzelde beeld, geen daglicht.
Het ritme was even een momentje weg. Een momentje, want na een bak koffie is dat weer weg.
Nog twee nachtjes, en dan weekend.