20-09-2014 – Boswandeling

In het kader van allerlei Foto Challenges, ploggen of weet ik veel, een impressie (met tekst) van een boswandeling (nee, niet de drank) die we vanmiddag hebben gedaan in het oudste stadspark van Haarlem, de Haarlemmer Hout.

Lees verder 20-09-2014 – Boswandeling

Advertenties

14-06-2014 – Spetterend Oostfestival

Vandaag werd het Reinaldapark, enkele straten van ons verwijderd, op feestelijke wijze heropend. Het park heeft na sanering, een makeover gekregen, met grote grasvelden, nette paden. Ik berichtte hier al over rond Pasen.
Lees verder 14-06-2014 – Spetterend Oostfestival

26-04-2014 – Koningsdag (2)

Op televisie springen Sterren van een duikplank, de finale,  dus een waarlijk einde van deze eerste Koningsdag. Tenminste, zo lijkt het wel.
Heel eerlijk genomen was het een kille bedoening in Haarlem. Waar vorig jaar de straten werden bevolkt door kinderen met de restanten van schuur of zolder, zat vandaag niemand. Lees verder 26-04-2014 – Koningsdag (2)

20-04-2014 – Pasen

Happy Easter, Frohe Ostern, Joyeuses Pâques, 复活节快乐, Vrolijk Pasen… Zo maar wat wensen uit de gehele wereld. Er kwamen er nog meer voorbij, zoals Feliz Pascua, Šťastné Veľká noc,  İyi Paskalyalar en  عيد فصح سعيد  Wat kan het leven in een multiculturele samenleving toch ingewikkeld zijn. Laat staan alle bijna onbegrijplijke berichten op Facebook. Met dank aan Google Translate, want anders had ik nooit begrepen wat er bedoeld werd.
Lees verder 20-04-2014 – Pasen

04-04-2014 – Stilleven op parkeerautomaat

Sinds enkele weken staat de laatst genomen foto van Instagram onder aan in de zijkolom. Fotografie is al jaren een hobby, en veel van mijn “bruikbare” foto’s plaats ik op Instagram.
Fotograferen en bloggen zijn eigenlijk wel met elkaar verweven. Een foto kan een verhaal bevatten, en is het dus leuker om bij de foto een leuk verhaal of anekdote te plaatsen dan wat tekst en wat hashtags. Natuurlijk lukt dat niet altijd, maar zo af en toe kom je iets aparts tegen.
Zoals de laatste foto, gemaakt in de parkeergarage bij winkelcentrum Schalkwijk, waar al enige weken een kinderschoentje,  een flesje en een bakje patat op de parkeerautomaat staan. Een simpel stilleven met een simpel verhaal. Klik op de foto en kijk op Instagram naar dit verhaal.
Maar eigenlijk is het wel meer dan dit verhaaltje bij een foto. Dagelijks komen er mensen bij die automaat om voor het parkeren te betalen. Iedereen ziet het staan, maar doet er niets mee. Sterker nog, een ouder moet zich toch af vragen, waarom het kind nog maar één schoentje aan had.
En, bijna dagelijks lopen de handhavers van de Gemeente door de garage, op zoek naar niet betalende parkeerders. Het lijkt mij sterk, dat die dit stilleven nooit opgemerkt hebben. Goed, het  valt natuurlijk niet op, als je van auto naar auto loopt.
Kortom, alles ligt er nog,  Misschien dat een kindje blij wordt gemaakt met een schoentje en een flesje. De patat laat ik achterwege, die is waarschijnlijk al koud.

image

En voor het geval dat ik sneller fotografeer dan een begeleidende tekst, de foto wasr het om draait.

20-03-2014 – Politieke veldslag (update)

De hele avond geen tijd gehad om de Gemeenteraadsverkiezingen te volgen, ik moest werken. Af en toe een kijkje genomen op Twitter, maar de hele telling is aan mij voorbij gegaan.
Dus eenmaal thuis direct achter de laptop om te kijken, wat voor veldslag op politiek gebied geleverd is. de Gemeenteraadsverkiezingen van 2014 kunnen in ieder geval de annalen in als de grote Inleverdag.

Want er is groots ingeleverd in Nederland. De coalitiepartijen hebben, vooral in de grote steden, een goede dreun gekregen. Snel surfend door het nieuws levert ook een duidelijke winnaar op, D66 heeft veel zetels ingenomen. Ook veel lokale partijen kunnen zich gelukkig prijzen met meer steun dan verwacht.
In Haarlem heerst hetzelfde beeld, even over twaalf maakt burgemeester Schneiders de voorlopige einduitslag bekend. De gemeente deelt dit ook meteen mede op Twitter:

Voorlopige einduitslag: D66 9 zetels, PvdA 6, GL 5, VVD 5, SP 4, CDA 4, OPH 2, Actiepartij 2, Trots 1 en CU 1

PvdA Haarlem levert slechts 1 zetel in, de lijsttrekker is hier niet rouwig om. Logisch, het ligt ver onder het gemiddelde, dat de PvdA landelijk gezien heeft ingeleverd. D66 mag zich met 9 zetels zeker de winnaar van de avond noemen.

Winnaar of verliezer, natuurlijk moet Geert Wilders ook van zich laten horen. De tweets, die ik voorbij zie komen, liegen er niet om. Blijkbaar heeft de gekuifde PVVer er weer een paar volzinnen tegen aan gegooid. Dat blijkt wel uit de tekst, die ik op Nu.nl tegen kom:

PVV-leider Geert Wilders heeft zijn publiek tijdens een toespraak op de uitslagenavond van zijn partij in Den Haag gevraagd of ze meer of minder Marokkanen in de stad willen.

Dan is het dubbel zo pijnlijk, als zijn partijgenoten reageren met “minder”, en dat zijn partij ook nog eens wint. Hopelijk doen veel Marokkanen wat er op Twitter geroepen wordt, namelijk aangifte doen.

Kortom, terwijl ik wacht op de uitslag van mijn woonplaats op het landelijke bord, er wordt nog steeds gestreden in Nederland. Lokale politiek wordt afgespiegeld aan landelijke politiek. Rutte, Samson en consorten… maak uw borst maar nat als de verkiezingen voor de Tweede Kamer in zicht komen. Nederland is niet zo blij…

update Werd net wakker en las het goede bericht, dat D66 ook in Den Haag de winst had binnengehaald. En dus, de goden geprezen, PVV achter zich heeft gelaten.

19-03-2014 – We mogen stemmen

Vandaag is het weer eens zover. Gemeenteraadsverkiezingen in Nederland, zo’n heerlijke graadmeter voor de landelijke verkiezingen. Toch zou er op lokaal niveau een verschil kunnen zijn met de landelijke opinie. In gemeenten doen nu eenmaal ook partijen mee, die landelijk niet eens aan bod zullen komen.
Op Twitter volg ik de laatste ontwikkelingen in mijn eigen woonplaats Haarlem. Gisteren was er, zo op de valreep, nog een Twitterdebat tussen verschillende Haarlemse partijen, maar echt uitkomst gaf dat niet. De prioriteiten van de verschillende partijen zijn eigenlijk allemaal gelijk, hooguit de volgorde verschilt. De één zet Sport op nummer 1, de ander Veiligheid. Over de problemen in de zorg (blijft voor mij interessant) is men het bijna met elkaar eens, maar echte oplossingen zag ik niet voorbij komen.

Zojuist nog, zo rond half tien, zag ik, dat onze burgervader zijn stem uitgebracht heeft. Hij had blijkbaar geen moeite met de juiste keuze. Hij hoeft niet te zweven tussen links en rechts, of blijven hangen in het midden. Want dat is eigenlijk het enige wat ik zelf aan het doen ben. Daarbij ook nog een ander zweefpuntje: “Ga ik wel of ga ik niet….”
Stemmen, kiesrecht… het klinkt allemaal zo mooi. In de afgelopen dertig jaar heb ik hooguit één stemronde gemist, en alleen maar omdat ik op een verlaten bouwterrein beveiliger stond te zijn. Maar door de jaren heen merk ik, dat je kritischer wordt, zelfs cynisch als het gaat om het kiezen van onze vertegenwoordigers, landelijk of lokaal.
En dus zweef ik. Als ik op de linkerzijde zou kiezen, hou ik vast aan een traditie die mij vanaf mijn jeugd ingegeven is. Maar dan wordt kiezen op rechts een soort van verloochening. Trouwens, als ik toch besluit op rechts te kiezen, zou ik kiezen voor dingen waar ik mij al jaren tegen afzet.
Misschien in het midden blijven hangen, dus eigenlijk meeliften op beide zijden. Tja… het is een mogelijkheid.

Mijn tijdlijn loopt vol met allerlei tweets over de GR2014, de hashtag voor de verkiezingen vandaag. Samson heeft al gestemd, Rutte wordt later vandaag verwacht. Sommige partijen proberen via Twitter de laatste weifelende kiezer over te halen om toch te gaan, met mooie kreten uit hun partijprogramma.
Het is ondertussen 10 uur, nog tijd genoeg om nog even na te denken.

13-03-2014 – Jeugdherinneringen

We zijn niet zo van het uitgaan, maar als je vrouw voor haar verjaardag naar de Haarlemse Stadsschouwburg mag voor de show van Danny de Munk en Henk Poort, dan moet je er toch even uit. Jeugdherinneringen, deel 3 ondertussen,  kwam voor het eerst in Haarlem,  en onze kinderen hadden voor kaartjes gezorgd.
Maar dan wel met zijn allen, kaarten voor het balkon, een prima plek om de show te kunnen bekijken.
Jeugdherinneringen is een muzikale rondreis met muziek, die iedereen wel kent. Daarnaast wordt alles op een zeer vrolijke wijze aan elkaar gepraat door de twee rasartiesten. Beiden hebben zelfs het lef om de oude doos in een sketch neer te zetten. Prachtig om te zien hoe zij een oud kunststukje van Rijk de Gooijer en John Kraaikamp op het toneel zetten,  maar de wijze waarop zij de vermaarde Snip en Snap act, met prachtige grappen en grollen, als mevrouw Snip en mevrouw Snap neerzetten,  is gewoon weg fenomenaal en hilarisch.

Eigenlijk is het wel leuk om te zien. We zijn in weze opgegroeid met Ciske de Rat, de doorbraak van Danny de Munk. Die, heel simpel genomen, van onze eigen leeftijd is. Toen hij de musical vaarwel zei en het theater in ging, weer terug stapte op zijn roots, was zijn eerste CD een welkome gast. De Danny de Munk van “Krijg toch allemaal de klere” was weer terug.
Henk Poort begon natuurlijk in de opera, dus was eigenlijk bij ons onbekend. We leerden hem pas kennen door musicals als Le Miserable en De drie Musketiers.
Maar samen zetten ze een show neer, die zeker de moeite waard is om te gaan zien. Helaas is het het laatste seizoen, dus wees er snel bij. Ik ben blij dat ik het heb kunnen meemaken. Tot slot wat foto’s van een heerlijk avondje uit.

image
Blues Brother Henk
image
Opening van de show
image
Snip en Snap
image
Danny als Elvis

M

10-03-2014 – Amsterdamse Poort

image

Lees verder 10-03-2014 – Amsterdamse Poort

03-03-2014 – Parkeerstress

Al geruime tijd wordt er in onze staat gebouwd aan, zoals de woningcorporaties en de gemeente het noemen, het nieuwe aangezicht van Haarlem. Wat eigenlijk inhoudt, dat wij, die achter dat nieuwe gezicht van de stad wonen, al zeker twee jaar in de troep zitten.
Nieuwe woningen zijn natuurlijk welkom in Haarlem, het zal ook zeker ten goede zijn voor de buurt, de infrastructuur en de portemonnee van de verhuurder. Maar kan iemand iets doen aan de stress?
Op zo’n bouwterrein werken zeker een kleine honderd mensen, die allemaal met hun auto, privé of bedrijf, naar hun werk komen. Die, ondanks mooie beloftes van de participerende partijen over parkeerruimte, hun auto het liefst op het terrein willen zetten, of in ieder geval dicht bij het toegangshek.
De overlast zou tot het minimum beperkt worden, maar als je als bewoner je auto bijna twee straten verderop kwijt kan, moet je niet gaan zeuren. Want alles wordt in het werk gesteld om de eerste aanblik van de stad snel te verbeteren.
Wat kan mij die eerste aanblik schelen, als ik ’s morgens toekijk hoe zo’n twintig bouwvakkers hun auto parkeren. En ik mij afvraag, wat er toch met het woord CARPOOLEN gebeurd is….