Wijzen naar de verkeerde.

Het is niet de leukste benaming, maar Nederland kent “zwarte scholen”. Scholen waar de meerderheid van leerlingen van buitenlandse afkomst is.

Terwijl men zich, al dan niet politiek, druk maakt over de kleur van de knecht van Sinterklaas, zijn er ergere zaken in Nederland gaande.
Een kleine tien jaar geleden werd er meer en meer geschift door basisscholen. Er werd vooral gekeken naar de afkomst.
Zo konden bepaalde scholen kinderen met islamitische achtergrond weigeren op basis van geloofsovertuiging, ook zijn er gevallen bekend dat kinderen geweigerd werden omdat zij het schoolgemiddelde omlaag zouden brengen…
Schreeuwend is dan pestverhaal uit Amsterdam Noord:

Gisteren werd bekend dat de tiener Mees de enige blanke leerling op zijn school in Amsterdam-Noord was. Zijn voormalige klasgenootjes spreken alleen Turks en Marokkaans en slingerden Mees regelmatig verwensingen als ‘kaaskop’ en ‘kut-Hollander’ naar het hoofd. Na twee maanden op de school stortte de jongen in.

Direct werd er gewezen naar de ouders, deze hadden hun kind maar niet op een “zwarte school” moeten inschrijven. Maar waren deze ouders dan wel schuldig?
Gek genoeg niet…

Ik hoor jullie al denken… de ouders hebben die jongen toch op een school met overwegend Turkse en Marokkaanse kinderen gezet. Natuurlijk is daar iets over te zeggen… mits ik het tegendeel kan geven uit eigen ervaring.

Mijn oudste twee zijn al wat jaartjes van de basisschool af. Een openbare school, die wij om twee redenen kozen. Nichtjes van ons hadden ook op deze school gezeten en lag binnen loopafstand van ons nieuwe huis.
De verhouding “zwart-wit” was ongeveer fifty fifty, maar dat kon ons niet deren. Onze kinderen trouwens ook niet.

Door de jaren heen werden deze verhoudingen anders. De school kreeg een prijs hiervoor en mocht zich “multi culturele school” noemen. Het werd meer en meer een school met meerdere etnische bevolkingsgroepen, maar de Nederlandse kinderen bleven uit.

Ook mijn jongste zat op deze school. Er zit zo’n zes jaar tussen mijn dochters, dus toen de oudste door ging naar het middelbare, zat de jongste aan het begin van haar leerlingenleven. Echter… zij was echter één van de laatste “witte” kinderen op de school.

Is zij gepest? Niet dat wij weten.
Had ze er last van? Nee hoor, ze had vriendinnen uit alle etnische lagen van de bevolking.
Is ze goed terecht gekomen? Ja… ze zit inmiddels na HAVo op een HBO.

Wat is er dan fout gegaan in Amsterdam Noord? Iedere school heeft een pestbeleid tegenwoordig. PESTEN is uit de boze op school. En daar zit dus de ware schuldige. De schoolleiding had moeten optreden, wat ze wel hadden gedaan voor een roodharig kind waarschijnlijk.
Maar de school kiest de zijde van de meeederheid. Dat blijkt uit het uitblijven van een reactie:

De school was volgens RTL Nieuws niet bereikbaar voor commentaar. Mees zit inmiddels op een andere school.

Maar ja… pesten is geen discriminatie, dus waarom hier moeilijk over doen…

Advertenties

Auteur: Paul

Reken mezelf tot de 50+, getrouwd, 3 kinderen. Werkzaam in Maatxchappelijke Opvang, fervent blogger, fotografie, Social Media. Kritisch, soms wat cynisch maar vooral ... mens