Een snik voor Istanboel

De hele week speelt het door mijn hoofd. Even lekker ervoor gaan zitten en bloggen. Maar er gebeurt zo veel op onze aardkloot, dat ik even niet weet waar te beginnen…

Want de wereld staat af en toe letterlijk in de fik.

Neem bijvoorbeeld de Brexit. Wat had ik daar graag even satirisch op gereageerd… helaas, te druk. 

Of de Belgen, die zich met een paar prachtige doelpunten de kwartfinale in schopten. Inderdaad, weer een gemiste kans. En wat dachten jullie van dat andere uitersten? Regerend EK kampioen Spanje krijgt de deksel op de neus en is uitgeschakeld… Engeland wordt de EK uitgeknikkerd door IJsland… helaas, ook hier geen cynische blog van gemaakt.

En als ik dan besluit om alsnog te gaan bloggen, worden we weer opgeschrikt door aanslagen. Nu op het vliegveld Ataturk bij Istanboel.Weer zijn er diden en gewonden te betreuren en tot overmaat van ramp verschijnt er ook nog een filmpje, waarin te zien is hoe een neergeschoten terrorist toch nog zijn bom kan laten ontploffen. En weer staat de tijd weer even stil. Want het maakt mij niet uit waar de bom afgaat, iedere keer stokt mijn adem even en moet ik even slikken. Wanneer stopt deze golf van terreur…

Er gebeurt veel de laatste tijd. Het nieuws is niet bij te benen. Als de ene blog in mijn hoofd zit, wordt deze al weer verdrongen door een volgende gebeurtenis. Alle teksten schieten door mijn hoofd om vervolgens daar te blijven.

Dus geen satire op al die Brexit voorstanders, die niet eens wisten waarom ze NEE stemden. Geen lofzang voor onze zuiderburen, die lekker bezig zijn op de EK. Geen hoongelach naar de Spanjaarden of Britten, die zich gewoon aan de kant lieten zetten.

Wel een snik… voor al die mensen, die gisteren omkwamen door een terreurdaad. Voor de nabestaanden, de slachtoffers. Een snik voor Istanboel. Want ook aan hen moet gedacht worden.

R.I.P. ISTANBUL

Advertenties

Auteur: Paul

Reken mezelf tot de 50+, getrouwd, 3 kinderen. Werkzaam in Maatxchappelijke Opvang, fervent blogger, fotografie, Social Media. Kritisch, soms wat cynisch maar vooral ... mens