Laatste nacht (opvang)

Vannacht is het dan zover. Mijn allerlaatste nachtdienst in de Nachtopvang in Haarlem, zoals deze al ruim twintig jaar in onze stad bestaat. Negen en een kwart jaar heeft dit gebouw deel uitgemaakt van mijn leven

Het klinkt wel wat cryptisch, zelfs dramatisch. Dus zal ik het een beetje uitleggen.
Zo’n twintig jaar geleden, ik kan er een jaartje naast zitten, werd aan de Bakenessergracht in Haarlem de Nachtopvang “de Slaaphoek” geopend. Tot eind vorig jaar werd de opvang van dak- en thuislozen geregeld door het Leger des Heils.
Ruim 9 jaar geleden, 2006 wel te verstaan, ben ik daar in dienst getreden, en tot vandaag vele avonden of nachten op de werkvloer gestaan.
Let wel, mijn werk is niet gestopt met bestaan, het pand “stopt” ermee. Begin dit jaar stapte ons team in een nieuw avontuur bij de nieuwe aanbieder voor de Maatschappelijke Opvang in Haarlem. HVO Querido, een grote organisatie in Amsterdam, nam het stokje over. Vrij kort daarna werd bekend dat de gemeente Haarlem een pand had, waar de ketenpartners gezamenlijk in terecht konden. Aan HVO Querido, als hoofdbewoner, de eervolle taak om het pand in te richten, wat deze week eindigt in een verhuizing.

Negen jaar op één dezelfde lokatie is lang, zeker in dit werk. Maar wel negen jaar met vele goede, maar ook slechte herinneringen.
Het dringt nu pas tot me door, wat iets simpels als een gebouw kan betekenen. Door de jaren heen ben ik gewend geraakt aan ieder geluidje, ieder luchtje.
Iedere slaapzaal heeft wel een verhaal, of meerdere. De geur van de soep, het smeren van brood in de nacht, de ellenlange verhalen van cliënten, die niet in slaap konden komen. Het snurken, proesten en hoesten, dat iedere nacht wel te horen was. De stomdronken cliënten, die vol bleven houden dat ze nuchter waren, maar nooit in een rechte lijn over de gracht konden lopen.
Maar ook de slechte dingen staan in mijn geheugen gegrifd. De vechtpartijen, de schreeuwers, zelfs de muizen.
Maar ook het overlijden van drie collega’s, mensen die met hart en ziel bij de start van het indertijd nieuwe team Nachtopvang stonden, maar nooit het eindpunt gezien hebben. Misschien maar goed ook…..
In negen jaar verloren we ook wat cliënten, sommige waren bijna inventaris, ook zij leven voort in de herinnering aan het pand.

Maar nu, na al die jaren, zal ik deze momenten achter me moeten laten. Zeker met pijn in mijn hart zal ik straks, over een kleine zeven uur, de voordeur voor de laatste keer achter mij dicht trekken.
Een stukje Haarlemse geschiedenis zal deze week eindigen. Een nieuw pand wacht, maar de herinnering zal altijd blijven.

Advertenties

Auteur: Paul

Reken mezelf tot de 50+, getrouwd, 3 kinderen. Werkzaam in Maatxchappelijke Opvang, fervent blogger, fotografie, Social Media. Kritisch, soms wat cynisch maar vooral ... mens